De gevaren van werken op een toeristenvisum: Wat je moet weten

Stel je voor: je zit op een terras in Bangkok, laptop open, en je bent net een call met je team in Amsterdam begonnen. Heerlijk, die vrijheid. Maar ondertussen loop je wel op gespannen voet met de lokale wetgeving.

Want wat veel digitale nomaden niet beseffen, is dat werken op een toeristenvisum vaak gewoon niet mag. Het klinkt onschuldig, maar de gevolgen kunnen behoorlijk serieus zijn. In deze gids leg ik je zonder jargon uit wat het risico is, hoe het werkt en wat je kunt doen om veilig onderweg te blijven.

Wat is werken op een toeristenvisum eigenlijk?

Een toeristenvisum, of kortweg tourist visa, is bedoeld voor vakantie, familiebezoek of korte reizen. Je mag er mee rondkijken, eten en slapen, maar niet actief geld verdienen in dat land.

Zelfs als je klant in Nederland zit en je laptop openklapt in Thailand, ben je formeel aan het werk in het buitenland. Veel landen hebben strenge regels hierover. Ze maken onderscheid tussen ‘toeristische activiteiten’ en ‘werkzaamheden’.

En werk is breder dan je denkt: een blog bijhouden voor je bedrijf, een online cursus geven, of zelfs een betaalde call doen voor je opdrachtgever valt er vaak onder.

Het probleem? Handhaving is soms lastig, maar niet onmogelijk. Controles gebeuren bij hotels, coworking spaces en zelfs online. En als ze je betrappen, kan dat flink in de papieren lopen.

“Ik dacht dat het wel meeviel, tot ik bij de grens werd teruggestuurd.” – een veelgehoorde ervaring onder nomaden.

Waarom dit echt belangrijk is voor nomaden

Veel digitale nomaden denken: ‘Ik ben toch geen lokale werknemer? Ik verdien mijn geld in Nederland.’ Helaas is dat niet hoe de meeste landen het zien.

Je bent fysiek aanwezig en voert werk uit – dat is vaak al genoeg voor een overtreding. De risico’s zijn reëel. Je kunt een boete krijgen, je visum worden ingetrokken, of zelfs het land worden uitgezet. In sommige gevallen volgt een entry ban voor een aantal jaar.

Dat betekent: geen vakantie meer in je favoriete bestemming voorlopig. Daarnaast loop je zakelijke risico’s.

Als je zonder werkvisum werkt, ben je vaak niet verzekerd. Een ongeluk tijdens een coworking-sessie?

Je zorgverzekering keert misschien niet uit. En je arbeidsovereenkomst met je opdrachtgever kan in het geding komen. Denk ook aan belastingen.

Verblijf je langer dan 183 dagen in een land? Dan ben je daar mogelijk belastingplichtig. Zonder de juiste papieren loop je het risico dat je zowel in Nederland als in het buitenland belasting moet betalen.

Hoe de regels werken: praktische voorbeelden

Laten we een paar concrete situaties bekijken. Stel je verblijft 90 dagen in Thailand op een toeristenvisum.

Je werkt fulltime voor een Nederlands bedrijf. Formeel is dit niet toegestaan.

Thailand kent een ‘Non-Immigrant B’ visum voor werk, maar daar moet een lokale werkgever of bedrijf je voor sponsoren. Een ander voorbeeld: Portugal. Het land heeft een Digital Nomad Visa, maar zonder dat visum mag je op een toeristenvisum (Schengen 90/180 regel) niet werken. De douane controleert steeds vaker laptops en betaalgegevens bij binnenkomst.

In Indonesië is het nog strenger. Het toeristenvisum staat expliciet geen enkele betaalde activiteit toe, zelfs niet online.

Veelgehoorde misverstanden

De immigratiedienst heeft de afgelopen jaren meerdere nomaden opgepakt die in coworking spaces werkten. Hoe werkt handhaving? Soms merk je het direct: een hotelmedewerker ziet je laptop en vraagt naar het verschil tussen een toeristenvisum en een werkvisum voor nomaden.

Vaker gebeurt het indirect: een bank blokkeert je rekening omdat je geen werkvisum hebt, of je creditcardmaatschappij vraagt om bewijs van legaal verblijf. ‘Ik gebruik toch een VPN?’ Dat helpt tegen geoblocking, niet tegen visumregels. ‘Ik verdien mijn geld in Nederland, dus telt niet.’ Helaas, het gaat om waar je fysiek werkt, niet om waar je klant zit. ‘Ik blijf onder de radar.’ Misschien, maar als het misgaat, zijn de gevolgen groot. Overtuig je werkgever om remote te werken en regel het officieel.

Alternatieven: de juiste visa en kosten

Gelukkig zijn er legale opties. Steeds meer landen bieden digitale nomade visa’s.

Deze zijn speciaal voor remote werkers en geven je recht om langer te blijven en te werken.

Portugal heeft sinds 2022 een Digital Nomad Visa. De kosten zijn ongeveer €80-€120 voor de aanvraag. Zo bewijs je je inkomen voor dit visum: je moet aantonen dat je minimaal €3.040 per maand verdient (4x het minimumloon).

Het visum is een jaar geldig en kan verlengd worden. Spanje heeft een vergelijkbaar visum, met een inkomenseis vanaf €2.650 per maand. De aanvraagkosten liggen rond de €80. Je kunt het visum aanvragen bij de Spaanse consulaat in Nederland.

Thailand heeft een ‘Smart Visa’ voor professionals, maar dat is complexer. Een makkelijkere optie is een ‘Non-Immigrant O-A’ visum voor lang verblijf, maar daar zitten voorwaarden aan vast, zoals een ziektekostenverzekering van minimaal €40.000 dekking.

Estland was het eerste land met een Digital Nomad Visa. Kosten: ongeveer €80. Inkomenseis: €3.500 per maand.

Het visum is geldig voor een jaar. Estland is populair vanwege de digitale infrastructuur en het e-Residency programma. Een andere optie is een ‘freelance visa’ in landen als de Verenigde Arabische Emiraten.

Prijsindicaties op een rij

• Portugal: €80-€120, inkomensvereiste €3.040/maand
• Spanje: €80, inkomensvereiste €2.650/maand
• Estland: €80, inkomensvereiste €3.500/maand
• Verenigde Arabische Emiraten: €250, inkomensvereiste $5.000/maand
• Thailand (Non-Immigrant O-A): €60-€100, verzekering verplicht

Dubai biedt een visum voor een jaar, kosten rond €250. Je moet aantonen dat je minimaal $5.000 per maand verdient.

Let op: deze bedragen zijn indicaties. Wisselkoersen en lokale belastingen kunnen variëren. Check altijd de officiële bronnen voor de meest actuele informatie.

Praktische tips om veilig te blijven werken

Check eerst je visum voordat je boekt. Veel airlines weigeren je als je geen geldig visum hebt voor je bestemming.

Gebruik tools zoals de Visum Checker van de Nederlandse overheid of de officiële immigratiesites van het land.

Kies voor een nomade-vriendelijk land. Landen als Portugal, Spanje, Estland en Kroatië zijn flexibeler en bieden duidelijke regelingen. Vermijd landen met strenge controles, zoals Thailand of Indonesië, tenzij je een werkvisum aanvraagt.

Sluit een internationale zorgverzekering af. Verzekeringen zoals SafetyWing of World Nomads zijn speciaal voor nomaden.

Kosten: vanaf €40 per maand. Zorg dat je dekking hebt voor werkgerelateerde ongevallen. Houd je financiën netjes. Open een zakelijke rekening voor je buitenlandse activiteiten.

Gebruik diensten als Wise of Revolut voor lage transactiekosten. Zorg dat je facturen en betaalbewijzen bewaart voor belastingaangifte.

Overweeg een e-Residency. Estland biedt dit aan voor €65-€265, afhankelijk van het pakket. Je kunt dan een Estisch bedrijf oprichten en factureren, zonder fysiek aanwezig te zijn. Handig voor belastingvoordelen.

Blijf op de hoogte van wijzigingen. Visumregels veranderen vaak. Volg betrouwbare bronnen zoals de Nederlandse ambassade, of communities zoals Nomad List en Remote OK.

Stel een reminder in om je visum elke 3 maanden te checken. Als je twijfelt, vraag advies. Een immigratieadvocaat of specialistische nomade-community kan je helpen de juiste keuze te maken.

Kosten: vaak €100-€200 voor een consult, maar dat bespaart je duizenden euro’s boetes. En tot slot: geniet van je nomade-leven, maar doe het legaal.

Niets is zo ontspannen als weten dat je juridisch veilig zit. Zo kun je met een gerust hart blijven werken vanaf dat terras in Bangkok.